Welcome to my mind, darling.
Tak strasznie tęsknię. Żyję w nadziei, obawie i okropnym stanie stworzonym przez wyobraźnię. Nie wiem skąd we mnie ta nadzieja. Nie wiem dlaczego wspominam ten wieczór. Wiem, powinnam zapomnieć. Wiem, powinnam powrócić do mądrego rozumowania. Karcę się, próbuję zapomnieć. Nie wiem co jest prawdą, a co jest tylko moim fałszywym i słodkim wymysłem. Gubię się, ale nie przeszkadza m ito. Fałszywe wspomnienia i marzenia napierają, wchłaniają się w mój umysł zatruwając powoli i boleśnie każdą jego cząstkę.
,,I tak siedzieli tuż koło siebie, oboje nad miarę śliczni i nad miarę w sobie rozkochani, ale stropieni i milczący.''
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz