Co do głupoty tego świata brak mi słów.
Ahhh.
Napawam się marzeniami. Niszczę rzeczywistością.
Dzisiaj znowu ich zobaczę. Na pewno.
Wspominam ten piękny sen. Już się nie łudzę. Dostałam chwilę szczęścia. Schować do albumu, pośród setek zdjęć wspomnień i zapomnieć. Czasem powracać, aby wywołać uśmiech.
Ale chcę coś komuś udowodnić. Wiem jak. Oby się udało.
Czekam na zwiady z Gabrielą podczas których... Musze uważać, żeby nie zwariować, tak jak poprzednim razem.
Czytam Zmierzch. Tak, niesamowicie mi smutno, gdy czytam to, co czytam. Ale dzięki temu, że potrafię na dłuugi czas przenieść się do świata książki, życia bohaterów, przeżywam to razem z Bellą. A to mi jak najbardziej nie przeszkadza. Wyobrazić sobie tylko, że to ja jestem Bellą a mogę tak żyć przez sporo czasu. Ha .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz